«Ραντεβού» με την τύχη

Η τύχη είναι το άλλο όνομα του Θεού. Ο ρόλος της καθοριστικός στη ζωή μας. Όλοι επιθυμούμε το τρυφερό "άγγιγμά" της.  Κάθε φορά, μάλιστα, που έρχεται στον κόσμο ένα μωρό, ευχόμαστε η τύχη να το συντροφεύει σε κάθε του "βήμα". Κατά κανόνα, στο μυαλό μας ταυτίζεται με μια ανώτερη δύναμη που όταν μας "αγγίζει", όλα αλλάζουν προς το καλύτερο.

Κάθε άνθρωπος επιδίδεται σ’ ένα διαρκές "κυνήγι" της τύχης με διάφορους τρόπους: είτε αγοράζοντας λαχεία είτε ποντάροντας σ’ έναν "τυχερό" έρωτα είτε ελπίζοντας ότι - κάποια στιγμή -  θ’ "ανοίξει" και γι’ αυτόν μια "πόρτα ευκαιρίας". Σε γενικές γραμμές, πάντως, η τύχη "χαρίζει" στον καθένα από εμάς ξεχωριστά "δώρα", αν και, ορισμένες φορές, δυσκολευόμαστε να τα "αναγνωρίσουμε" ή ακόμη και να τα εκτιμήσουμε.    

Όπως οι εποχές εναλλάσσονται… έτσι και η τύχη. Εκεί που μας "χαμογελά", μας δείχνει ξαφνικά το "σκληρό" της πρόσωπο. Αυτό συμβαίνει σε περιπτώσεις ενός απρόοπτου - κυρίως, αρνητικού - γεγονότος ή κάποιας αποτυχίας, με αποτέλεσμα ν’ απογοητευόμαστε και να "κλονίζεται" η εμπιστοσύνη απέναντι στις ικανότητές μας και κατ’ επέκταση, απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό. Πρόκειται, όμως, για ένα απρόσμενο "παιχνίδι" της τύχης ή για λανθασμένο τρόπο χειρισμού των δυσκολιών από τη δική μας πλευρά; Εκείνο που πρέπει να μας προβληματίζει δεν είναι η φαινομενική "ατυχία", αλλά ο τρόπος που εμείς την αντιμετωπίζουμε. Η παραίτηση ενός ατόμου από κάθε προσπάθεια, ελπίδα, όνειρο ή στόχο δεν είναι λύση. Ας έχουμε, λοιπόν, κατά νου ότι η προσπάθεια δεν είναι ανεξάρτητη από την αποτυχία, όμως στο "στίβο" της ζωής σημασία έχει ο "αγώνας" κι όχι το αποτέλεσμα.  

Το μέλλον είναι άγνωστο, αλλά ένα είναι σίγουρο: Η τύχη δεν "ξεχνά" ποτέ κανέναν!